vader

Zijn ouders verplicht om met hun kinderen tijd door te brengen?

Het was weer een van de gewoonlijke dagen toen de man moe en chagrijnig van werk thuis kwam.

Zoon: Papa, mag ik je wat vragen?

Vader: Tuurlijk, wat is er?

Zoon: Papa, hoeveel verdien je in een uur?

Vader: Dat zijn jouw zaken niet.

Zoon: Papa ik wil het heel graag weten, vertel het me alsjeblieft. Hoeveel verdien je in een uur?

Vader: Nou als je het echt wilt weten, ik verdien 20 euro in een uur.

Zoon: Papa, kan je me 10 euro lenen alsjeblieft?

Vader: Ik heb geen geld dat ik je kan geven voor de onnozele en kinderachtige dingen die jij wilt kopen! Ga nu direct naar je kamer en doe je deur dicht! Denk er maar over na waarom je zo egoïstisch bent, terwijl je vader elke dag keihard zit te werken voor jou.

De kleine jongen ging zwijgend naar zijn kamer en deed zijn deur dicht.

De man ging zitten en dacht woedend bij zichzelf: ‘Waar haalt deze jongen de lef vandaan om mij zulke dingen te vragen?’ Na een uur werd de man wat kalmer en begon te denken: ‘Misschien is er iets wat hij echt nodig heeft om te kopen. Hij vraagt mij tenslotte nooit om geld.’ De man liep naar de kamer van zijn zoon en deed de deur open.

Vader: Zoon, zit je te slapen?

Zoon: Nee, papa. Ik ben nog wakker.

Vader: Hier heb je de 10 euro waar je om vroeg. En het spijt me dat ik net wat hard tegen je was. Dat kwam omdat ik een lange en vermoeiende dag achter me had.

De jongen riep blij: ‘Dank je wel, papa!’ Hij pakte meteen onder zijn kussen al het losgeld dat hij had gespaard. Terwijl de jongen al zijn muntjes begon te tellen werd zijn vader weer boos.

Vader: Als je al geld had, waarom vroeg je dan geld van mij? Dit soort onnozele gedrag maakt mij nou kwaad!

Ondanks de boze reactie van zijn vader begon de kleine jongen te glimlachen en zei:

”Ik had wel wat geld, maar niet genoeg. Nu heb ik eindelijk 20 euro. Papa, wil je nu een uur met mij besteden alsjeblieft?”

De man kreeg tranen in zijn ogen en sloeg zijn armen om zijn zoontje. Hij schaamde zich dood voor zijn gedrag en vroeg zijn zoon om vergiffenis.

Profeet Mohammed (vrede zij met hem) heeft gezegd:

”Degenen die onze kinderen niet liefhebben en onze ouderen niet respecteren, horen niet bij ons.”

Hoe was de nobele profeet Mohammed (vzmh) als vader?

De boodschapper van Allah (vrede zij met hem) blonk uit in elke levensfase. De mensen moeten hem niet met zichzelf of met eigentijdse, zogenaamd ‘belangrijke persoonlijkheden’ vergelijken. Onderzoekers zouden naar hem, degene die de engelen danken, moeten kijken in het volle besef dat hij overal in uitblonk. Wanneer ze op zoek zijn naar Mohammed (vrede zij met hem) dan moeten ze hem in zijn eigen dimensies zoeken. Met het voorstellingsvermogen van mensen zoals wij, die zelfs niet eens weten hoe ze zich iets op de juiste manier moeten voorstellen, is het niet mogelijk hem te bereiken aangezien Allah (God) hem, als Zijn speciale gunst, op elk vlak superieur heeft gemaakt.

De profeet Mohammed (vrede zij met hem) is daadwerkelijk de trots van de mensheid. Hij leefde en stierf met eer. De mensheid kende nooit en zal ook nooit meer iemand kennen zoals hij. Zelfs zijn tijdgenoten konden hem niet in zijn volle werkelijkheid zien. De meeste van hen konden hem niet erkennen. Niettemin is het aantal mensen dat hem kent en respecteert sindsdien voortdurend gegroeid.

Hij was een buitengewoon hoofd van de familie, een volmaakte vader en een unieke grootvader. Hij was op elke manier uniek.

Hij behandelde zijn kinderen en kleinkinderen buitengewoon barmhartig en liet nooit na hun blik op het hiernamaals te richten en op het verrichten van goede daden. Hij glimlachte naar hen, streelde hen en hield van hen, maar hij stond niet toe dat ze zaken die betrekking hadden op het leven na de dood zouden verwaarlozen. In wereldse zaken kon hij uiterst open zijn, maar hij was zeer serieus en waardig in het onderhouden van hun relatie tot Allah (God). Hij liet zien hoe je een menswaardig bestaan kon leiden en stond nooit toe dat ze hun religieuze plichten verwaarloosden. Hij was hier zeer zorgvuldig in opdat ze niet bedorven zouden worden en hij hen kon voorbereiden op het leven in het hiernamaals. Hij was volmaakt in evenwicht. Dit was een andere kant van zijn goddelijk geïnspireerde denkvermogen.

In een overlevering verteld door Moeslim zegt Anas bin Malik, geëerd als de metgezel van de boodschapper en degene die deze taak met volmaakte trouw onophoudelijk gedurende tien jaar uitvoerde: “Nooit zag ik een man die meer meedogend was voor zijn familieleden dan Mohammed (vrede zij met hem).”