huwelijk

Wat zijn de verantwoordelijkheden van mannen en vrouwen in de islam?

De islam predikt de gelijkheid van mannen en vrouwen. Allah zegt duidelijk: “Voor moslimmannen en moslimvrouwen, voor gelovende mannen en gelovende vrouwen, voor godvruchtige mannen en godvruchtige vrouwen, voor geduldige mannen en geduldige vrouwen, voor bescheiden mannen en bescheiden vrouwen, voor menslievende mannen en menslievende vrouwen, voor vastende mannen en vastende vrouwen, voor kuise mannen en kuise vrouwen en voor mannen en vrouwen die zich wijden aan de lofprijzing van God – voor hen heeft God vergeving en een grote beloning bereid.”

De islam leert mannen en vrouwen elkaar te complimenteren en het dragen van verantwoordelijkheden en daarom hebben zowel mannen als vrouwen rechten die hun belang erkennen. De islam moedigt vrouwen aan onderwijs te volgen en een bijdrage te leveren aan de samenleving, inclusief gebieden als onderwijs, rechten en geneeskunde.

Zij worden als volwaardig lid van het gezin beschouwd, waar op wordt gewezen door de woorden van profeet Mohammed (vzmh) ‘De hemel bevindt zich onder de voeten van uw moeder.’ De profeet (vzmh) waarschuwde mannelijke gelovigen ook om hun vrouwen vriendelijk te behandelen. In de islam hebben mannen de verantwoordelijkheid gekregen om in de financiële middelen van het gezin te voorzien. Als een vrouw niet wil, hoeft zij niets van haar eigen geld uit te geven. Ook heeft de man de verantwoordelijkheid om voor de veiligheid van het gezin te zorgen.

Is er aan advies of verplichting in de islam om met vier vrouwen gaan trouwen?

Toen de Islam in de 7e eeuw (jaar 610) voor het eerst zijn intrede deed, bracht zij verbeteringen en veranderingen in het sociale en individuele stelsel met zich mee. Dit gebeurde door nieuwe wetten toe te passen en bestaande wetten aan te passen of af te schaffen. Het uitoefenen van gereguleerde polygamie valt in de categorie van aanpassen. De Islam heeft polygamie niet geïntroduceerd, maar aangepast. Voorafgaand aan de islam kon een man met zoveel vrouwen trouwen als hij wilde of zich kon veroorloven. De Islam beperkte het aantal vrouwen waarmee een man kon trouwen en voegde daar een aantal strenge voorwaarden aan toe.

Het vers dat moslimmannen toestaat met meer dan één vrouw te trouwen, is als volgt: “Trouw met de vrouwen van uw keus, twee of drie of vier; maar als u vreest dat u niet in staat zult zijn (hen) rechtvaardig te (be)handelen, huw er dan slechts één.” (4:3).

Dit vers uit de heilige Koran staat moslimmannen toe met maximaal vier vrouwen te trouwen, maar op voorwaarde dat de echtgenoot al zijn vrouwen rechtvaardig zal behandelen, waardoor deze in praktijk wordt ontmoedigd.

Het dient duidelijk te zijn, dat het geen verplichting is voor een moslimman om met meerdere vrouwen te trouwen; het is slechts toegestaan. In de praktijk is een overgrote meerderheid van de moslimmannen slechts met één vrouw getrouwd of zal slechts met één vrouw trouwen. Het toestaan ervan is een poging een praktische oplossing te bieden voor bepaalde sociale problemen.

Samenvattend, heeft de Islam de ongecontroleerde praktijk van polygamie aan banden gelegd en enkele strenge voorwaarden gesteld aan mensen die daarvoor kozen. Dit heeft het voorkomen van polygamie in grote mate doen afnemen en het meer tot uitzondering dan regel gemaakt. De Islam heeft het gebruik niet volledig afgeschaft, omdat dat tot sociaal onrecht als overspel, prostitutie en economische vervreemding van vrouwen had kunnen leiden.

Is seksuele relatie voor het huwelijk toegestaan?

De geboden en verboden worden volledig bepaald door de Wil van Allah. Wij volgen deze geboden en verboden op omdat Allah dit wil en niet anders. Wij dienen deze geboden en verboden niet te ondervragen en mogen ook geen bezwaar hebben hiertegen. We dienen de wijsheid ervan proberen te begrijpen.

Sommige geboden en verboden kunnen uitgelegd worden met de mogelijke wijsheid erachter, maar deze mogelijke wijsheid is niet het edele/belangrijkste. Het edele/belangrijkste is puur dat Allah het heeft geboden of verboden. Natuurlijk zullen er achter deze geboden en verboden bepaalde wijsheden liggen. En natuurlijk mogen deze wijsheden erachter ook onderzocht worden. Dit is ook een vorm van kennis opdoen en een vorm van aanbidding. Maar de reden om deze geboden en verboden op te volgen is omdat Allah het zo wil.

In de Koran vertelt God ons dat man en vrouw als elkaars partners geschapen zijn. De seksuele relatie speelt een belangrijke, maar slechts gedeeltelijke rol in de gehele relatie tussen een man en een vrouw.

De geboden en verboden van de Islam zijn er o.a. om de basale mensenrechten, het leven, menselijke generaties, bezit en het menselijke verstand te beschermen. Dit zijn fundamentele principes, die niet in de loop der tijd veranderen of van de ene tot de andere cultuur verschillen.

Aan een seksuele relatie zijn zwaarwegende persoonlijke en sociale consequenties verbonden. Ten eerste is de vrouw in de relatie kwetsbaar. Als de man haar verlaat, is haar kuisheid, die in veel culturen in eer wordt gehouden, geschonden. Als gevolg daarvan kan haar leven verwoest zijn. Ten tweede kan er een kind uit de relatie voortkomen. In dat geval zal de vrouw, als de man haar verlaat, ook nog eens met de zorg voor het kind opgescheept zitten. Vooral in landen zonder sociale zekerheid heeft dat vergaande gevolgen. Bovendien is er een grote kans dat het kind zijn of haar vader niet zal kennen en in erfrechtelijk opzicht benadeeld ter wereld zal komen. Anders gezegd zullen de basale mensenrechten van het kind, al voordat het ter wereld is gekomen, geschonden worden.

De Islam predikt het tot stand brengen van gezinnen. Alleen door middel van het huwelijk komen gezonde families tot stand, die op hun beurt garantie bieden op een gezonde maatschappij.

Conclusie: Islam keurt seksuele relatie voor het wettelijke huwelijk af.

VROUW & HUWELIJK

Wat is het doel van een huwelijk?

– Genot is niet het doel van het huwelijk; het doel is het tot stand brengen van een gezin, de duurzaamheid en het voortbestaan van de natie zeker stellen, het individu behoeden voor verwarrende gedachten en gevoelens en het beheersen van lichamelijke genoegens. Net als bij andere, aan de basisnatuur die God elk wezen gegeven heeft, verwante zaken is genot een vooruitbetaling die gedaan wordt om uit te nodigen tot het huwelijk en dat aan te moedigen.

– Men moet niet trouwen om redenen als aanzien, rijkdom of fysieke aantrekking; maar vanwege spirituele schoonheid, eer en zedelijkheid, deugdzaamheid en karakter. Elke vereniging die in naam van het huwelijk, maar zonder zorgzaamheid, is ondernomen, heeft tot huilende vrouwen en wezen geleid en mensen die het hart van hun familie verwonden. Sommige huwelijken die op logica en verstand gebaseerd zijn, zijn tot stand gekomen door toevlucht bij God te zoeken. Deze huwelijken zijn zo heilig, dat ze het gehele leven als een school functioneren, waarvan de “leerlingen” de duurzaamheid en het voortbestaan van de natie zeker stellen.

– Als een koppel wil scheiden, zullen de verstandigste criteria van geen enkel nut zijn voor degenen die niet om de juiste redenen zijn getrouwd zijn (of dat niet konden). Het belangrijkste is om niet bij het minste of geringste voor het vuur in huis te vluchten, maar ervoor te zorgen dat dit überhaupt niet ontstaat.

– De beste basis voor een natie is een gezin waar materieel en spiritueel geluk heersen, omdat een dergelijk gezin als een heilige school fungeert, waar rechtschapen individuen worden opgevoed. Als een natie de gezinssituaties net zo verlicht en bloeiend kan laten zijn als de scholen, en de scholen net zo warm als de gezinnen, heeft het de grootst mogelijke reformatie tot stand gebracht en de tevredenheid en het geluk van zijn toekomstige generaties veilig gesteld.

– De manier waarop het woord thuis wordt gebruikt, is afhankelijk van degenen die er wonen. Zij worden verondersteld gelukkig te zijn in de mate waarin zij menselijke waarden delen. We kunnen zeggen dat mensen op menselijke wijze leven met degenen met wie zij hun thuis delen; de bewoners ervan maken een huis tot een thuis.

– Een zogenaamd thuis is een kleine natie, en een natie een groot thuis. Degene die met succes een thuis weet te runnen en zijn gezinsleden tot een zekere mate van menselijkheid heeft opgevoed, kan zonder al te veel moeite een grote organisatie leiden.

Wat is het advies van de islam bij het kiezen van een huwelijkspartner?

Het huwelijk is een belangrijk moment in het leven. De man dient de juiste vrouw te kiezen, en de vrouw dient de juiste man te kiezen. Dit is belangrijk vanwege het stichten van een vredig gezin en wegens de gezonde staat van het nog te geboren kind.

Profeet Mohammed (vzmh) raadt de man en vrouw aan zorgvuldig de kandidaten te selecteren en nodigt ons tot voorbehoud uit door het volgende te zeggen: “Mensen zijn in goed- en slechtheid als bronnen” (Moesned, 2: 539)

Na de vraag van zijn zoon welke rechten het kind over zijn vader heeft, noemt Omer (moge Allah tevreden met hem zijn) drie punten op: “Kies een schone en goede morele moeder uit, geef hem een mooie naam en leer hem de Koran.” (Terbiyetoe’l-Evlâd, 1: 38)

De voornaamste reden van trouwen is een goede generatie op de wereld brengen; verder is het belangrijk te trouwen om zich van zondes te weerhouden en geordend te kunnen leven. Als men enkel trouwt om zijn seksuele behoeftes te bevredigen en te vermaken met zijn kortstondige genot, is het onvermijdelijk dat dit later voor constante wrijving zal zorgen.

Imam-i Gazali heeft over dit onderwerp “gelovig en goed moraal” (Ihya, 2: 38) als de eerste twee principes benoemd.

Om het gezin in stand te houden, is het van groots belang evenwicht tussen de stellen te hebben. Dat een religieuze vrouw en een dwalende man niet in evenwicht is, is overduidelijk. Dat een dergelijk gezin niet stand zal houden, is zeer sterk aanwezig. Want het is zeer vaak niet te doen dat twee uiteenlopende mensen in harmonie leven. Op dezelfde manier geldt dat wanneer een gelovige man met een niet gelovige en/of niet aan de religieuze regels houdende vrouw trouwt, zeer veel problemen met zich meebrengt, wat de omgang aanzienlijk bemoeilijkt. De Islam belemmert de mogelijke nare gebeurtenissen door van te voren zorgvuldig te werk te gaan. Zodoende houdt het evenwicht van de maatschappij zich op krachtige fundamenten staande.

Het volgende trok onze aandacht over het advies dat onze Profeet (vrede zij met hem) aan de moslims gaf: “Een vrouw kan om vier redenen worden gehuwd: Haar bezit, haar afkomst, haar schoonheid en haar vroomheid. Kies de vrome vrouw zodat u voorspoed zal krijgen” (Boehari-Moeslim-Aboe Dawoed-Nasa’i-Ibni Madja). Naast de resterende kenmerken, is het een Profetisch advies om in het bijzonder voor het religieuze te kiezen. Dus is dit voor de moslim het meest cruciale kenmerk in zijn leven.

Onze Profeet (vrede zij met hem) gaf na de vraag “Welke goederen zullen we ons eigenen om ons van onze behoeftes te voorzien?” van Omer (moge Allah tevreden met hem zijn) het volgende advies:

“Het beste wat een mens op deze wereld kan bezitten: een tong die Allah reciteert (dzikr), een hart dat Allah altijd dankbaar is en een religieuze vrouw die hem ondersteunt voor het hiernamaals.” (Tirmidzî, Tefsiroe’l-Koran.- 48, Ibn-i Mâce, Nikâh: 5) Een vrouw die haar man voor het hiernamaals ondersteunt, heeft onze Profeet (vrede zij met hem) als één van de belangrijkste wereldse goed gerekend.

 

“Shariah (Islam) hoort bij de man en vrouw in evenwicht te zijn, dus ze horen bij elkaar te passen” zegt Bediuzzaman Said Nursi. Dit vervolgt hij met “Meest belangrijk evenwicht en gelijkheid, is aangaande de religieuze zaken. Gelukkig is die man die zijn vrouw nadoet in religieuze zaken, die religieus is omdat hij zijn vrouw in het eeuwige leven niet kwijt wilt. Gelukkig is die vrouw die naar de religieuze zaken van haar man kijkt en zich meer inzet voor de religie door “Laat me mijn eeuwige vriend niet kwijtraken” te zeggen.” (De Flitsen, pg. 186)

Nadat beide kanten de religieuze aspecten hebben bezien, krijgen natuurlijkerwijs de andere aspecten, naar hun waarde, een plek in de trouwerij. Een ander kenmerk dat in de vrouw/man wordt gezocht, is goed karakter en moraal. Veel van de mensen die letten op hun religie, zullen automatisch volgens de moraal van de Islam leven.

Ook de mening over en voorkeur voor een man van de vrouw behoort niet vergeten en ondermijnd te worden. Want dit samen zijn zal levenslang duren en in het eeuwige leven voortgezet worden.

Islam geleerden maken duidelijk dat armoede van een goede en verdienstelijke kandidaat geen belemmering is voor de evenwicht tussen de man en vrouw en geen belemmering is voor de trouwerij. Zodoende, wanneer er overeenstemming is bereikt tussen de te trouwen man en vrouw, zal het arm of rijk zijn geen serieuze belemmering zijn voor de trouwerij.

Is uithuwelijken een islamitisch verplichting?

Het beeld bestaat dat vrouwen in moslimlanden binnen het huwelijk geen rechten hebben, dat ze gedwongen worden met een man te trouwen die ze niet zien zitten en dat de oorzaak daarvan ligt in de afscheiding van vrouwen in de islam. De waarheid is echter dat een vrouw in de islam het recht heeft haar eigen huwelijkspartner te kiezen of een huwelijksvoorstel af te wijzen. Dit recht werd moslimvrouwen 14 eeuwen geleden gegeven, in een tijd waarin vrouwen in het grootste deel van de wereld geen enkele huwelijksrechten bezaten.

De lezer dient een onderscheid te maken tussen gedwongen huwelijken en gearrangeerde huwelijken. In de islam is het essentieel, dat de toekomstige man en vrouw beiden uit vrije wil het huwelijk ingaan. Profeet Mohammed (vzmh) heeft gezegd: “De vrouw zal niet trouwen voordat zij haar toestemming heeft gegeven.” Een andere stelling die aan de profeet (vzmh) wordt toegeschreven, is: “…Wanneer een man zijn dochter weggeeft in een huwelijk waar zij niet achter staat, zal het huwelijk ontbonden worden …”. Hij beschouwde een huwelijk ook als ongeldig, wanneer de bruid bij hem kwam klagen dat haar vader haar tot het huwelijk gedwongen had. Het moge duidelijk zijn, dat gedwongen huwelijken in de islam verboden zijn.

Toch komt het in sommige moslimlanden, en ook in niet-moslimlanden, voor dat de vader of een mannelijk familielid een vrouw dwingt met een man te trouwen, waarmee zij niet wil trouwen. Degenen die een vrouw tot een huwelijk dwingen, volgen duidelijk niet de leringen van de islam. Dit kan simpelweg het gevolg zijn van een gebrek aan religieuze kennis en scholing. Het onvermogen van sommige moslims om de geboden van hun religie op te volgen, kan uiteraard niet aan de islam worden toegeschreven.

Gearrangeerde huwelijken zijn geen onderdeel van de islam, noch vereist de islam dit. Er is geen enkele verwijzing in de koran of in het voorbeeld van de profeet (vzmh) te vinden die moslims opdraagt een huwelijk te arrangeren. Net als in vele andere culturen, komen gearrangeerde huwelijken voort uit de praktische noodzaak om het mensen makkelijker te maken elkaar, met oog op een huwelijk, te ontmoeten. Omdat de islam de westerse gewoonte van ‘daten’ en relaties aangaan niet goedkeurt, is het gebruikelijk dat toekomstige echtgenoten aan elkaar door hun ouders of vrienden worden voorgesteld. Dit kan op zeer verschillende manieren gebeuren en verplicht het koppel nergens toe. Ze kunnen er, op elk moment in het proces van elkaar leren kennen, mee stoppen. De enige eisen die de islam stelt, zijn dat het koppel, zowel privé als in het openbaar, niet alleen samen mag zijn en het doel van de ontmoetingen de intentie van een huwelijk dient te hebben.

Honderd jaar geleden bestond het met elkaar uitgaan, ‘daten’, niet in het westen. Het bemiddelen en de relatiebureau’s in de hedendaagse westerse cultuur zijn een manier waarop het oude gebruik van uithuwelijken in een nieuw jasje wordt gestoken. Hoewel het niet door de islam wordt opgelegd, voelen sommige mensen zich prettig bij gearrangeerde huwelijken en tonen recente studies aan dat gearrangeerde huwelijken succesvoller zijn dan andere methodes. Het hoge scheidingpercentage van 50 % in de Verenigde Staten laat zien dat ‘daten’ geen garantie geeft op succes in het huwelijk. Sinds de seksuele revolutie in de jaren ’60 zijn de scheidingpercentages in westerse landen alleen maar toegenomen. Het is zeer verontrustend dat mensen die besluiten om voor het huwelijk samen te wonen, na het huwelijk een grotere kans hebben te gaan scheiden. De opvatting dat men door te ‘daten’ de meest geschikte levenspartner zal vinden, wordt dan ook niet geheel ondersteund door het beschikbare sociale bewijs.

De islam moedigt het vormen van gezinnen door middel van het huwelijk aan, omdat alleen door middel van het huwelijk gezonde gezinnen tot stand kunnen komen en kunnen worden behouden. Op hun beurt waarborgen gezonde gezinnen, een gezonde samenleving.

Binnen de islam wordt een huwelijk als wettig beschouwd wanneer aan de volgende drie voorwaarden is voldaan:

• Beide partijen accepteren elkaar voor het leven

• Er dienen twee of meer getuigen te zijn bij het huwelijk

• Een van de partners (meestal de man) dient een financiële toezegging (mahr of bruidsschat) te doen die de andere partner (meestal de vrouw) na een eventuele scheiding een inkomen garandeert. Dit kan in goed overleg tussen de beide partners gebeuren.